Omdat de Russen in 1945 aan de grens van zijn landgoed stonden, gaf rijksmaarschalk Hermann Göring het bevel om alles op te blazen. Zijn eigen burcht, de nagebouwde burcht voor zijn dochter, de eindeloze hallen vol meesterwerken. Zoveel kunst was er, dat decennia later nog altijd dingen opduiken. “Met een metaaldetector vonden we kisten, maar we zijn bang om op springstof te stoten.”

Een kiezelweg, fluitende vogels. Daar staan we dan. In een natuurgebied op een uurtje rijden van Berlijn, bij de stille getuigen van een brok explosieve geschiedenis. Twee overgebleven torens bakenen ...